کتاب تادائو آندو در گفتگو با دانشجویان ترجمه دکتر مرتضی نیک فطرت و حسام عشقی صنعتی

تادائو آندو معمار معاصر ژاپنی، با درک درست شرایط حاکم بر زمانه که مبتنی بر حاکمیت تمامیت‌خواه معماری مدرنیسم بود، روح معماری ژاپنی را همچون نفس مسیحایی بر آن دميد و مکان‌های برجسته‌ای را در معماری خلق نمود که در مرز میان واقعیت و انتزاع قرار می‌گیرند. مفاهیم و ابزار طراحی او و تأکید بر استفاده از بتن، موجبات پيوند خوردن مدرنيسم بين‌الملل با سنت زيبایی‌شناسی ژاپنی را فراهم نمود. او در تلاش برای بازگردانی یگانگی میان خانه و طبیعت، ذیلِ مفهوم سکنی‌گزینی است و با استفاده از ابتدایی‌ترین فرم‌های هندسی در زیر لوای پدیدارهایی همچون نور، سایه، آب و … جهان کوچکی را برای کاربران فضاهای خود خلق می‌کند. درعین‌حال معماری او پیش از دستیابی به مفهوم طراحی مبتنی بر انتزاعِ صرف، بازتابی از فرایند بنیادین ساختن چیزی برای سکونت کردن است. آندو هجدهمین برنده جایزه معتبر پریتزکر است و در بیانیه این جایزه به‌عنوان معماری معرفی شده است که مجموعه‌ای از ترکیبات هنرمندانه و شگفت‌انگیز فضا و فرم را در خدمت مکان سازی قرار داده است و لحظات الهام بخشی را برای ساکنین آثارش خلق می‌کند که ورای انتزاع گری است. مهارت در اجرا از ویژگی‌های منحصربه‌فرد آندو است که در ساخت و ریخته‌گری قالب‌های بتنی دقت شگرفی به خرج می‌دهد تا درنهایت به بتن صاف، تمیز و یکدستی برای بناهای خود دست یابد و بتن همچون ابریشمی بافته‌شده رخ‌نمایی می‌کند. بینش درونی قدرتمند او فراتر از هر سبکی در معماری ظهور می‌کند و روح ژاپنی در آن‌ها دمیده می‌شود. او توانایی نشان دادن کیفیت زیبایی سنت ژاپنی را برای هر مخاطبی دارد. او تلاش نمود تا صرفاً به فرم معماری به‌مثابه یک شیء تکین تأکید نداشته باشد و با تمرکز بر سازمان‌دهی فضا تلاش نمود تا کلیت اجزای اثر معماری با محیط اطرافش که شامل محتوای فیزیکی یا محیطی است ارتباط برقرار کند و منجر به اتصال معنوی میان فضا با افراد ساکن در آن گردد. در آثار او طبیعت در درجه دوم اهمیت قرار ندارد بلکه طبیعت درعین‌حال که احاطه گر ساختمان‌های او هستند، در دل معماری او نیز واقع گردیده است. از دیدگاه کنت فرامپتون، آندو در زمره معمارانی است که هم به پیشرفت مدرنیسم به شکلی ارزشمند و هم به شکوفایی میراث سنتی متعهد است. بخش کلیدی از فلسفه معماری آندو، ایجاد مرزهایی است که در آن او می‌تواند حوزه‌های درون‌نگر ایجاد کند که در بازی با نور، سایه و درخت، از هرج‌ومرج‌های فضای شهری اطراف در امان باشد. او به‌عنوان یک معمار خودآموخته و بدون مدرک دانشگاهی، پیشرفت خود را در معماری مدیون مطالعات گسترده و سفرهای متعدد به اروپا و آمریکا است. او در این سفرها مکرراً از بناهای مهم معماران مطرح بازدید کرده است و در این کتاب به تشریح تجربیات خود از حضور در این بناها می‌پردازد و دیالکتیک‌های ذهنی درونی خود را مطرح می‌کند. کتاب که حاصل سخنرانی‌های تادائو آندو در دانشکده معماری دانشگاه توکیو است حاوی نکاتی از زندگی و نحوه شروع به فعالیت حرفه‌ای او و چالش‌های مرتبط با آن است که تاکنون کمتر به آن‌ها پرداخته شده است.