کتاب لبیوس وودز؛ معمار ترجمه پویان روحی

کتاب لبیوس وودز؛ معمار اثری از جوزف بکر و جنیفر دانلوپ فلچر است که با ترجمه پویان روحی و سپیده علمی منتشر شده است. این اثر یکی از مهم‌ترین کتاب‌هایی است که به ما در شناخت این معمار مشهور کمک می‌کند.

وودز که در سال ۱۹۴۰ در لنسینگ میشیگان متولد شد، در رشته مهندسی در دانشگاه پردو و در رشته‌ معماری در دانشگاه ایلینوی تحصیل کرد. او در طول دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، به عنوان طراح در چند استودیوی معماری کار کرد و در طراحی و کمک به اجرای ساختمان‌های بسیاری همکاری کرد. وودز که از مدل تجاری [پرکتیس معماری] به ستوه آمده بود، به نیویورک رفت تا پرکتیس خود را آغاز کندـ پرکتیسی که به معماری از مسیری شخصی و از دیدگاه مفهومی‌تر و فلسفی‌تری نگاه می‌کرد. او که از سال ۱۹۷۶ تا زمان مرگ خود در سال ۲۰۱۲، شیوه‌ معماری جستجوگر و تئوریک خود را به شکلی فعال دنبال می‌کرد، در توسعه و تبیین گفتمان معماری جستجوگر که الهام‌بخشِ معماران بسیاری بوده، نقشی کلیدی داشته است. او که نسبت به معماری نگاهی رویاپرداز داشت، دوران کاریِ خود را وقف این اصل کرد: معماری در عین حال که یک پرکتیس فضایی است، ابزاری بنیادی برای تغییر و نیز کمک به ادراک، استفاده، و تجربه‌‌ی ما از فضاست. به این ترتیب روش‌هایی که این فرصت‌های ادراکی به کمک آن‌ها ارائه می‌شوند، از محیط مصنوع فراتر می‌روند و موفقیت آن‌ها به توانایی‌شان در تحریک و یا تضعیفِ قدرت تصور و خیال ما بستگی دارد. وودز در باورهای خود مصمم بود و از اعلامِ آن‌ها اِبایی نداشت. او در جایی گفت: “من اهمیت زیادی برای ساختنِ ساختمان‌ها قائل نیستم، برای من ساختن ایده‌ها مهم است.”

درباره کتاب لبیوس وودز؛ معمار

کار لبیوس وودز را می‌توان نمونه‌ ایده‌آلِ یک پرکتیس انتقادی دانست. پرکتیسی که سویه‌های کلیشه‌ای و متعارف معماری را تشخیص می‌داد و آن‌ها را واژگون می‌کرد. پرکتیسی که به ما یادآوری می‌کرد کار معمار برخلاف تصورِ جاری، ساختن نیست؛ ترسیم کردن است. پرکتیسی که دائماً در مرزهای معماری عمل می‌کرد و تلاش می‌کرد آن‌ها را جابه‌جا کند و قلمرو دانش معماری را گسترده‌تر کند. وودز تا پایان زندگی به کار تجربی متعهد ماند؛ تعهدی که پایبند ماندن به آن آسان نبود. او تسلیم سرمایه‌داری و معماریِ تجاری نشد و تلاش کرد تا با کارش، با ترسیم‌هایش، بنیان آن‌ها را زیر سوال ببرد.

نمایشگاه لبیوس وودز؛ معمار، که توسط جنیفر دانلوپ فلچر و جوزف بکر، مسئولان برگزاری نمایشگاه‌های معماری و طراحی در موزه‌ی هنر مدرن سان فرانسیسکو برگزار شده، کارهای چهل سالِ گذشته‌ یکی از تاثیرگذارترین چهره‌های معماری معاصر را دربر دارد. لبیوس وودز نه تنها توسط معماران، بلکه از سوی طراحان، فیلمسازان، نویسندگان و هنرمندان به عنوان صدایی برجسته مورد ستایش قرار گرفته است. عمق ایده‌ها، وسعت خیال، زیبایی پایدار، و نیروی اخلاقیِ کار او در دیسیپلین‌های دیگری نیز پژواک کرده است. این نمایشگاه بر روی دگردیسی، به عنوان یکی از درونمایه‌هایی که در آثار وودز تکرار می‌شود، تمرکز کرده و چارچوبی برای درک ماهیتِ تجربی آن ایجاد می‌کند.